annoyance

listen to the pronunciation of annoyance
İngilizce - Türkçe
{i} kızgınlık
{i} kızdırma
baş ağrıtma
can sıkma
üzüntü kaynağı
sıkıntı/üzüntü kaynağı
{i} rahatsız etme
{i} sıkıntı

Tom sıkıntısını gizlemeye çalıştı. - Tom tried to hide his annoyance.

Tom'un sıkıntısını anlayabiliyorum. - I can understand Tom's annoyance.

{i} baş belası, bela, sıkıntı veren şey/kimse
can sıkıntı
{i} rahatsızlık
{i} baş belâsı
bela
sıkıntı kaynağı
sıkıntı veren şey
afacanlık
annoy
rahatsız etmek

Tom bunu sadece Mary'yi rahatsız etmek için yapıyor. - Tom is doing that just to annoy Mary.

Seni rahatsız etmek istemedim. - I didn't want to annoy you.

annoy
{f} kızdırmak

O onu sadece onu kızdırmak için yapıyor. - She is doing that only to annoy him.

Facebook her zaman promotörleri kızdırmak için bir yol bulur. - Facebook always finds a way to annoy promoters.

annoy
sinirlendirmek
annoy
can sıkmak
annoy
{f} canını sıkmak
annoy
sinirini bozmak
annoy
gıcık etmek
annoy
taciz etmek
annoy
sataşmak
annoy
huzursuz etmek
annoy
sinir etmek
annoy
sinir bozmak
annoy
sıkıntı vermek
annoy
acılaştırmak
annoy
dalına basmak
annoy
can sıkıcı

Arkadaşlarım her zaman benim sakin olduğumu söyler fakat ailem her zaman can sıkıcı olduğumu söyler. - My friends always say I'm too calm, but my family always says I'm too annoying.

İnsanlar iş yerlerinde cinsel ilişkide bulunduğunda, bu can sıkıcıdır. - It's annoying when people make out at work.

annoy
sırnaşmak
annoy
izaç etmek
annoy
rahatsızlık
annoy
sinirlendir

Şehir yaşamının gürültüsü beni çok sinirlendiriyor. - The noise of city life annoys me greatly.

Erkek kardeşlerini sinirlendiriyor musun? - Do you annoy your brothers?

annoy
üzüntü
annoy
annoying sinirlendirici
annoy
annoyance sıkıntı
annoy
rahatsızlık vermek
annoy
usandırmak
annoy
rahatını bozmak
annoy
sinirine dokunmak
annoy
sıkmak

O bütün gün canımı sıkmaktan başka bir şey yapmaz. - She does nothing but annoy me all day long.

Canımı sıkmak için hataları kasıtlı olarak yaptı. - He made mistakes on purpose to annoy me.

annoy
rahatını kaçırmak
annoy
başını ağrıtmak
annoy
huylandırmak
annoy
kızdır

Tom Mary'yi neyin kızdırdığını biliyor. - Tom knows what annoys Mary.

Tom, Meri'yi kızdırmayı seviyor. - Tom loves to annoy Mary.

annoy
uğraştırmak
annoy
baş ağrıtmak
annoyances
can sıkma
İngilizce - İngilizce
That which annoys
An act or instance of annoying
The psychological state of being annoyed or irritated
{n} injury, jurt, molestation
something or someone that causes trouble; a source of unhappiness; "washing dishes was a nuisance before we got a dish washer"; "a bit of a bother"; "he's not a friend, he's an infliction"
an unpleasant person who is annoying or exasperating
the psychological state of being irritated or annoyed
the act of troubling or annoying someone
{i} harassment; bother, nuisance; sorrow, grief
the act of troubling or annoying someone something or someone that causes trouble; a source of unhappiness; "washing dishes was a nuisance before we got a dish washer"; "a bit of a bother"; "he's not a friend, he's an infliction"
The act of annoying, or the state of being annoyed; molestation; vexation; annoy
anger produced by some annoying irritation
Annoyance is the feeling that you get when someone makes you feel fairly angry or impatient. To her annoyance the stranger did not go away = irritation
An annoyance is something that makes you feel angry or impatient. Inconsiderate neighbours can be more than an annoyance
noyance
noiance
annoy
To do something to upset or anger someone; to be troublesome

Connie liked to annoy her brother by using him as a leg rest.

annoy
That which causes such a feeling

The home far and away, the distance where lives joy, / The cure, at once and ever, of world and world's annoy .

annoy
To disturb or irritate, especially by continued or repeated acts; to bother with unpleasant deeds

Marc loved his sister, but when she annoyed him he wanted to switch her off.

annoy
To molest; to harm; to injure
annoy
{v} to incommode, injure by continued or repeated acts
annoy
{n} injury, jurt, molestation
annoy
A feeling of discomfort or vexation caused by what one dislikes; also, whatever causes such a feeling; as, to work annoy
Annoy
cause annoyance in; disturb, especially by minor irritations; "Mosquitoes buzzing in my ear really bothers me"; "It irritates me that she never closes the door after she leaves"
annoy
{f} bother, harass, irritate
annoy
To disturb or irritate, especially by continued or repeated acts; to tease; to ruffle in mind; to vex; as, I was annoyed by his remarks
annoy
A feeling of discomfort or vexation caused by what one dislikes
annoy
To molest, incommode, or harm; as, to annoy an army by impeding its march, or by a cannonade
annoy
If someone or something annoys you, it makes you fairly angry and impatient. Try making a note of the things which annoy you It annoyed me that I didn't have time to do more reading It just annoyed me to hear him going on. see also annoyed, annoying = irritate. to make someone feel slightly angry and unhappy about something = irritate (enuier, from inodiare, from odium; ODIOUS)
annoyances
plural of annoyance
annoyance