müteayyi̇n

Turkish - Turkish

Definition of müteayyi̇n in Turkish Turkish dictionary

(Osmanlı Dönemi) İleri gelen kimse. Eşraftan olan kişi

(Osmanlı Dönemi) Belli, âşikâr ve meydanda olan. Taayyün eden

(Hukuk) Beliren, ortaya çıkan

(Osmanlı Dönemi) (Ayn. dan) Karar verilmiş

Hyphenation

mü·te·ay·yi̇n