müteayyi̇n

listen to the pronunciation of müteayyi̇n
Türkçe - Türkçe
(Osmanlı Dönemi) İleri gelen kimse. Eşraftan olan kişi
(Osmanlı Dönemi) Belli, âşikâr ve meydanda olan. Taayyün eden
(Hukuk) Beliren, ortaya çıkan
(Osmanlı Dönemi) (Ayn. dan) Karar verilmiş