müteayyi̇n

Türkisch - Türkisch

Definition von müteayyi̇n im Türkisch Türkisch wörterbuch

(Osmanlı Dönemi) İleri gelen kimse. Eşraftan olan kişi

(Osmanlı Dönemi) Belli, âşikâr ve meydanda olan. Taayyün eden

(Hukuk) Beliren, ortaya çıkan

(Osmanlı Dönemi) (Ayn. dan) Karar verilmiş

Silbentrennung

mü·te·ay·yi̇n