müteayyi̇n

التركية - التركية

تعريف müteayyi̇n في التركية التركية القاموس.

(Osmanlı Dönemi) İleri gelen kimse. Eşraftan olan kişi

(Osmanlı Dönemi) Belli, âşikâr ve meydanda olan. Taayyün eden

(Hukuk) Beliren, ortaya çıkan

(Osmanlı Dönemi) (Ayn. dan) Karar verilmiş

الواصلة

mü·te·ay·yi̇n