displeased

listen to the pronunciation of displeased
İngilizce - Türkçe
kırgın

Sanırım Tom kırgın olabilir. - I think Tom might be displeased.

Tom'a ne kadar kırgın olduğumu söyle. - Tell Tom how displeased I am.

dargın

Tom Mary'nin dargın olduğunu söyledi. - Tom said Mary is displeased.

Tom Mary'nin dargın olduğunu düşünüyor. - Tom thinks Mary is displeased.

gücenmiş
{s} hoşnutsuz

Tom hoşnutsuzmuş gibi kaşını çattı. - Tom wrinkled his brow like he was displeased.

Tom hoşnutsuz olduğumu biliyordu. - Tom knew that I was displeased.

gücendir

O, kaynanasını gücendiren bir şey söylediği için için için pişman oldu. - She bitterly regretted having said something that displeased her mother-in-law.

{s} memnuniyetsiz

Ona ne kadar memnuniyetsiz olduğumu söyle. - Tell her how displeased I am.

Ona ne kadar memnuniyetsiz olduğumu söyle. - Tell him how displeased I am.

bozuk çalmak
displeased at
e gücenmiş
displeased with
e gücenmiş
displeased at
(Fiili Deyim ) gayrimemnun , gücenmiş , kırılmış
displeased at
-e gücenmiş
displeased with
-e gücenmiş
be displeased
bozuk çalmak
displease
gücendirmek
displease
sinirlendirmek
to be displeased
bozuk çalmak
displease
kızdırmak
displease
gücendir

O, kaynanasını gücendiren bir şey söylediği için için için pişman oldu. - She bitterly regretted having said something that displeased her mother-in-law.

be displeased at
memnun olmamak
be displeased with
memnun olmamak
displease
darıltmak
displease
hoşuna gitmemek
displease
hoşnutsuz et
displease
{f} canını sıkmak
İngilizce - İngilizce
Simple past tense and past participle of displease
past of displease
{s} annoyed; dissatisfied
not pleased; experiencing or manifesting displeasure
If you are displeased with something, you are annoyed or rather angry about it. Businessmen are displeased with erratic economic policy-making. annoyed or not satisfied   pleased
displease
To make not pleased; to excite a feeling of disapprobation or dislike in; to be disagreeable to; to offend; to vex; -- often followed by with or at. It usually expresses less than to anger, vex, irritate, or provoke
displease
To fail to satisfy; to miss of
displease
{v} to offend, vex, provoke, disgust
displease
{f} annoy, irritate, anger, cause displeasure
displease
To give displeasure or offense
displease
To make not pleased; to excite a feeling of disapprobation or dislike in; to be disagreeable to; to offend; to vex; often followed by with or at
displease
It usually expresses less than to anger, vex, irritate, or provoke
displease
give displeasure to
displease
If something or someone displeases you, they make you annoyed or rather angry. Not wishing to displease her, he avoided answering the question
displeased

    Heceleme

    dis·pleased

    Türkçe nasıl söylenir

    dîsplizd

    Telaffuz

    /dəsˈplēzd/ /dɪsˈpliːzd/

    Etimoloji

    [ (")dis-'plEz ] (verb.) 14th century. Middle English displesen, from Middle French desplaisir, modification of Vulgar Latin displacEre, from Latin dis- + placEre to please; more at PLEASE.