Turkish - English
Definition of politikacı in Turkish English dictionary
- {i} politician
The politician receives on Wednesdays.
-Politikacı çarşamba günleri kabul ediyor.
That politician is well versed in internal and external conditions.
-O politikacı iç ve dış koşullarda deneyimlidir.
- politic (person), (someone) who acts expediently
- (someone) who behaves like a politician
- (Argo) polly
- politico
- politika
- (Hukuk) policy
Honesty is never the best policy.
-Dürüstlük asla en iyi politika değildir.
He had decided on a new policy.
-O, yeni bir politika izlemeye karar verdi.
- politika
- politics
I am trying to understand the politics of my country.
-Ülkemin politikasını anlamayı deniyorum.
We would often sit up all night discussing politics.
-Biz çoğunlukla politika tartışarak bütün gece otururduk.
- partiyle uyumsuz politikacı
- maverick
- politika
- political line, political conduct, political policy
- politika
- behavior resembling that of a crafty politician, politicness, expediency
- politika
- polity
- bağımsız politikacı
- freelance
- başarısızlığa uğrayan politikacı
- also-ran
- deneyimli politikacı
- statesman
- güvenilir bir politikacı
- a safe politician
- ihtilâlde şiddeti başlatan politikacı
- Jacobin
- kurnaz politikacı
- wheeler dealer
- kurt politikacı
- warhorse
- maceraperest politikacı
- carpet bagger
- politika
- politics; policy
- politika
- expedient
- sertlik yanlısı politikacı
- hawk
- seçim gezisine çıkan politikacı
- barnstormer
- çıkarcı politikacı
- trimmer
- çıkarcı politikacı
- politician
- çıkarcı politikacı
- politico
- ılımlı politikacı
- dove
Related Terms
Turkish - Turkish
Definition of politikacı in Turkish Turkish dictionary
- Karşısındakinin duygularını okşayarak çıkar sağlayan (kimse), siyasetçi
- Politika ile uğraşan kimse, siyasetçi: "Meşrutiyetten sonra en meşhur politikacılar bunlardan yetişmiştir."- Ö. Seyfettin
- Politika ile uğraşan kimse, siyasetçi
- siyasetçi
- POLİTİKA
- (Hukuk) Siyaset; devlet işlerini yürütme ve yönetme; bir amaca varmak için izlenen yöntem
- POLİTİKA
- (Osmanlı Dönemi) İtl. Memleket işlerini idare için tutulan ölçülü yol. Siyaset
- politika
- Devlet işlerini düzenleme ve yürütme sanatı, siyaset, siyasa: "Vergi yükünün adaletli ve dengeli dağılımı maliye politikasının sosyal amacıdır."- Anayasa
- politika
- Devlet işlerini düzenleme ve yürütme sanatı, siyaset, siyasa
- politika
- Yöntem: "Bir mirasyedi politikasıyla, birikmiş altını, el sürülmedik kaynaklarını har vurup harman savurdular."- N. Cumalı
- politika
- Bir hedefe varmak için karşısındakilerin duygularını okşamak, zayıf noktalarından veya aralarındaki uyuşmazlıklardan yararlanmak gibi yollarla işini yürütme: "Bana karşı kullandığı tehdit ve şantaj politikası güverte halkınca malumdu."- Y. K. Karaosmanoğlu
- politika
- Yöntem
Related Terms
politikacı
Hyphenation
po·li·ti·ka·cıPronunciation
Resimler
History
Favorites