mükâşefe

Turkish - Turkish

Definition of mükâşefe in Turkish Turkish dictionary

(Hukuk) Teftiş etme; inceleme, ortaya çıkarma

(Osmanlı Dönemi) Bir hususu keşif yolu ile anlamak, bilmek

(Osmanlı Dönemi) Gizli şeyleri birbirine açıp keşf ve izhar etmek, açığa çıkarmak. Meydana çıkarmak

(Osmanlı Dönemi) Cenab-ı Hakk'ın zât ve sıfatlarına ve sâir sırlarına vukufiyyet. Bak: Keşfiyat

Hyphenation

mükâ·şe·fe