mükâşefe

Türkisch - Türkisch

Definition von mükâşefe im Türkisch Türkisch wörterbuch

(Hukuk) Teftiş etme; inceleme, ortaya çıkarma

(Osmanlı Dönemi) Bir hususu keşif yolu ile anlamak, bilmek

(Osmanlı Dönemi) Gizli şeyleri birbirine açıp keşf ve izhar etmek, açığa çıkarmak. Meydana çıkarmak

(Osmanlı Dönemi) Cenab-ı Hakk'ın zât ve sıfatlarına ve sâir sırlarına vukufiyyet. Bak: Keşfiyat

Silbentrennung

mükâ·şe·fe