impoliteness

listen to the pronunciation of impoliteness
Englisch - Türkisch
{i} nezaketsizlik
{i} kabalık
{i} terbiyesizlik
impolite
{s} kaba

Onun kaba cevabından dolayı, o kızdı ve onun yüzüne tokat attı. - Because of his impolite reply, she got angry and slapped his face.

Kimse kaba satıcıları sevmez. - Nobody likes impolite salesmen.

impolite
terbiyesiz

Öyle yapması terbiyesizlikti. - It was impolite of him to do so.

Tom terbiyesizce konuşur. - Tom spoke impolitely.

pardon an impoliteness
kusura bakmamak
impolite
inceliksiz
impolite
{s} incitici
impolite
impolitenessterbiyesizlik
impolite
{s} nezaketsiz
impolite
kaba bir şekilde
impolite
kabalık

İnsanlara dik dik bakmak kabalıktır. - It's impolite to stare at people.

Onlar çok iyi tanımadıkları biriyle aynı fikirde olmamayı kabalık olarak düşünüyorlar. - They consider it impolite to disagree with someone they don't know very well.

impolite
nobran
Englisch - Englisch
The state of being impolite; incivility; rudeness
a discourteous manner that ignores accepted social usage
{i} rudeness, lack of courtesy
impolite
{s} rude, discourteous, bad-mannered
impolite
not polite
impolite
If you say that someone is impolite, you mean that they are rather rude and do not have good manners. It is impolite to ask too many questions. polite. not polite = rude
impolite
Not polite; not of polished manners; wanting in good manners
impolite
Not polite; not of polished manners; wanting in good manners; discourteous; uncivil; rude
impoliteness

    Silbentrennung

    im·po·lite·ness

    Aussprache

    Etymologie

    [ "im-p&-'lIt ] (adjective.) 1739. Latin impolitus, from in- + politus polite.

    Wort des Tages

    aliment
Favoriten