arrogance

listen to the pronunciation of arrogance
İngilizce - Türkçe
kibir

Kibirinden dolayı ona çok kızdım. - I lost my temper with him because of his arrogance.

Tom güven ve kibir arasındaki farkı bilmiyor. - Tom doesn't understand the difference between confidence and arrogance.

{i} küstahlık

Tutumunu tek kelimeyle özetleyecek olsaydım, bu küstahlık olurdu. - If I had to sum up your attitude in one word, it would be arrogance.

{i} kendini beğenme
böbürlenme
küstahça gurur
büyüklenme
küstah

Onun küstahlığına katlanamıyorum. - I can't put up with his arrogance.

Ben artık onun küstahlığına daha fazla dayanamam. - I cannot stand his arrogance any longer.

ukalalık
tekebbür
kendini beğenmişlik
tavır

Bu aptalca tavırlarıyla Maria kendi kibrini kanıtlamaktan daha fazlasını yapmaz. - With these stupid attitudes, Maria doesn't do more than proving her own arrogance.

nobranlık
ölçüm
ucb
gurur
özünü beğenme
kurum
{i} haddini bilmeme
azametli
kendini beğenme kibirlilik
arrogant kibirli
arrogantly kibirle
{i} küstahça bir kibir
küstahça
{i} kibirlilik
haddini bilmezlik
burun
valour
{i} cesaret
valour
(özellikle savaşta) büyük kahramanlık
boastfulness, arrogance
övüngenlik, küstahlık
snobbery, arrogance, haughtiness
züppelik, küstahlık, kibir
an air of arrogance
kendini beğenmiş tavır
valour
{i} kahramanlık
valour
yiğitlik
valour
i., İng., bak. valor
valour
{i} yüreklilik
İngilizce - İngilizce
The act or habit of arrogating, or making undue claims in an overbearing manner; that species of pride which consists in exorbitant claims of rank, dignity, estimation, or power, or which exalts the worth or importance of the person to an undue degree; proud contempt of others; lordliness; haughtiness; self-assumption; presumption. Closely related to the act of arrogating
{n} haughtiness, pride, presumption
The act or habit of arrogating, or making undue claims in an overbearing manner; that species of pride which consists in exorbitant claims of rank, dignity, estimation, or power, or which exalts the worth or importance of the person to an undue degree; proud contempt of others; lordliness; haughtiness; self-assumption; presumption
overbearing pride evidenced by a superior manner toward inferiors
{i} haughtiness, pride, conceit
when someone behaves in a rude way because they think they are very important
arrogancy
arrogantness
valour
arrogance