the front part of a building or parcel of land

English - Turkish

Definition of the front part of a building or parcel of land in English Turkish dictionary
frontage: bina cephesi
frontage: {i} ön cephe
frontage: (Askeri) CEPHE GENİŞLİĞİ: Bir düzen dahilindeki bir unsur tarafından işgal edilen veya muharebede bir birlik tarafından tutulan bir yandan bir yana saha
frontage: (Askeri) Cephe (derinliğine)
frontage: {i} bina ile yol arasındaki arsa
frontage: {i} cephe uzunluğu
frontage: {i} binanın cephesi; arsanın sokağa/denize/göle/nehre bakan tarafı

English - English

Definition of the front part of a building or parcel of land in English English dictionary: frontage

the front part of a building or parcel of land

Hyphenation

the front part of a build·ing or par·cel of Land

dhi frʌnt pärt ıv ı bîldîng ır pärsıl ıv länd

/ᴛʜē ˈfrənt ˈpärt əv ə ˈbəldəɴɢ ər ˈpärsəl əv ˈland/ /ðiː ˈfrʌnt ˈpɑːrt əv ə ˈbɪldɪŋ ɜr ˈpɑːrsəl əv ˈlænd/

History

Favorites