tehavün

Turkish - Turkish

Definition of tehavün in Turkish Turkish dictionary

(Osmanlı Dönemi) Mühimsememek, ehemmiyet vermemek, ağır davranmak. Aldırış etmemek

(Osmanlı Dönemi) İstihkar, horlama, hakir görme

(Hukuk) Önem vermeme, önemsememe

(Osmanlı Dönemi) mühimsememek, ehemmiyet vermemek, aldırış etmemek

Hyphenation

te·ha·vün