Turkish - Turkish
Definition of münkesi̇r in Turkish Turkish dictionary
- (Osmanlı Dönemi) (Kesir. den) İnkisar eden, kırılan, kırılmış, kırık. Gücenmi
- (Hukuk) Kırılmış, kırık; kırgın
- münkesir
- Kırgın, gücenmiş
- münkesir
- Kırılmış, kırık
Related Terms
münkesi̇r
Hyphenation
mün·ke·si̇rResimler
History
Favorites