Turkish - Turkish
Definition of ishab in Turkish Turkish dictionary
- (Osmanlı Dönemi) Yoldaşlık yapmak
- İSHAB
- (Osmanlı Dönemi) Kuzu, anasını emmek
- İSHAB
- (Osmanlı Dönemi) Çok söylemek
- İSHAB
- (Osmanlı Dönemi) Zehirlenme veya hastalıktan dolayı renk değişmesi
- İSHAB
- (Osmanlı Dönemi) Türlü şeylerden renk değiştirmek
- İSHAB
- (Osmanlı Dönemi) Bir şeye fazla tama' etmek
- İSHAB
- (Osmanlı Dönemi) Kuyu kazıp suyu bulamamak
- İSHAB
- (Osmanlı Dönemi) Duvarı başı boş salıvermek