hâcet, ihtiyaç

Turkish - Turkish

Definition of hâcet, ihtiyaç in Turkish Turkish dictionary

(Osmanlı Dönemi) ŞÜKUR

(Osmanlı Dönemi) ŞECEN

(Osmanlı Dönemi) LEVCA'

(Osmanlı Dönemi) URZ

(Osmanlı Dönemi) DÜRŞE

(Osmanlı Dönemi) NİYAZ

(Osmanlı Dönemi) TÜLÜNNE

(Osmanlı Dönemi) ŞEKLA'

Hyphenation

hâcet, ih·ti·yaç