şecen

Turkish - Turkish

Definition of şecen in Turkish Turkish dictionary

(Osmanlı Dönemi) Keder, hüzün

(Osmanlı Dönemi) Hâcet, ihtiyaç

(Osmanlı Dönemi) (C.: Eşcân-Şücun) Dal, budak, kol

Hyphenation

şe·cen