Turkish - English
Definition of günahkarca in Turkish English dictionary
- evilly
- wickedly
- günahkâr
- reprobate
- günahkâr
- babylonian
- günahkar
- unredeemed
- günahkar
- unregenerate
- günahkar
- peccant
- günahkâr
- sinner
The gods punish sinners.
-Tanrılar günahkarları cezalandırır.
Man is born a sinner.
-İnsan bir günahkar doğar.
- günahkâr
- unrighteous
- günahkâr
- transgressor
- günahkâr
- sinful
I have never met a more sinful man.
-Daha günahkar bir erkeğe hiç rastlamadım.
I have never met a more sinful woman.
-Daha günahkar bir kadınla hiç karşılaşmadım.
- günahkâr
- wrongdoer
- günahkâr
- fallen
- günahkâr
- sacreligious
- günahkar
- iniqultous
- günahkâr
- trespasser
- günahkâr
- sinner, wrongdoer; sinful
- günahkâr
- wicked
- günahkâr
- evil
- günahkâr
- (Konuşma Dili) prostitute
- günahkâr
- erring
- günahkâr
- sinful, reprobate (person)
- günahkâr
- sacrilegious
- günahkâr
- evil doer
- günahkâr
- ungodly
- günahkâr
- guilty
- günahkâr
- sinner, reprobate
- günahkâr
- piacular
- günahkâr
- profligate
- günahkâr
- godless
Related Terms
Turkish - Turkish
Definition of günahkarca in Turkish Turkish dictionary
- GÜNAHKÂR
- (Osmanlı Dönemi) f. Günah işleyen, günahlı
- günahkâr
- Günah işlemiş, günahlı
Related Terms
günahkarca
Hyphenation
gü·nah·kar·caResimler
History
Favorites