banished, withdrawn from one's country

English - Turkish

Definition of banished, withdrawn from one's country in English Turkish dictionary

Related Terms

expatriate

memleket dışına sürmek

expatriate

(öz yurdundan ayrılıp) çet elde yaşayan kimse

expatriate

{f} göç et

expatriate

{i} mülteci

expatriate

{i} gurbetçi

expatriate

{i} kendi vatanından başka bir ülkede yaşayan kimse

expatriate

{s} sürgün edilmiş

expatriate

{i} yabancı ülkede yaşayan kimse

expatriate

{s} yabancı ülkede yaşayan

expatriate

kendi vatanından başka bir memlekete yerleşen kimse

expatriate

{f} sürgün etmek

expatriate

{i} sürgün edilmiş kimse

expatriate

sür

expatriate

{f} sürmek

English - English

Definition of banished, withdrawn from one's country in English English dictionary

{a} expatriate

Hyphenation

banished, with·drawn from one's coun·try