akıllı, uslu, mazbut; düzenli, muntazam; derli toplu, tertipli; doğru dürüst

Turkish - German

Definition of akıllı, uslu, mazbut; düzenli, muntazam; derli toplu, tertipli; doğru dürüst in Turkish German dictionary

ordentlich

Hyphenation

a·kıl·lı, us·lu, maz·but; dü·zen·li, mun·ta·zam; der·li top·lu, ter·tip·li; doğ·ru dü·rüst