yüksek rütbe sâhibi. vakarlı. temkinli. nüfuz ve iktidar sahibi

Turkish - Turkish

Definition of yüksek rütbe sâhibi. vakarlı. temkinli. nüfuz ve iktidar sahibi in Turkish Turkish dictionary

(Osmanlı Dönemi) MEKÎN

Hyphenation

yük·sek rüt·be sâhi·bi. va·kar·lı. tem·kin·li. nü·fuz ve ik·ti·dar sa·hi·bi