vahşet

Turkish - English

Definition of vahşet in Turkish English dictionary

savagery

atrocity

savageness

wildness, savageness; barbarousness

untamedness

wildness, savageness; savagery, atrocity; fear; solitude

wildness

savage

treachery

ferocity

fierceness

brutalities

{i} barbarity

fierce

Turkish - Turkish

Definition of vahşet in Turkish Turkish dictionary

(Osmanlı Dönemi) Tenha, ıssız, korkunç yer

(Osmanlı Dönemi) (Vahş - Vahiş) Yabanilik

(Osmanlı Dönemi) Elbise ve silâhını çıkarıp atmak

(Osmanlı Dönemi) Vehim, ürküntü. Korku. Vahşilik

(Osmanlı Dönemi) Issızlık, tenhalık

(Osmanlı Dönemi) Aç kimse

Issızlık, yalnızlık

(Osmanlı Dönemi) korku ve ürküntü, vahşîlik, ıssızlık, yabanilik

Yabani olma durumu

Korku, ürküntü

Hyphenation

vah·şet