to part by violence; to break; to burst; as, to rupture a blood vessel

English - Turkish

Definition of to part by violence; to break; to burst; as, to rupture a blood vessel in English Turkish dictionary
rupture: şiş/kırılma/kopma
rupture: {f} parçalanmak
rupture: bozmak
rupture: kavlıç
rupture: kırılma
rupture: yırtmak
rupture: yırtılma
rupture: (Biyoloji) rüptür
rupture: {i} kopma
rupture: {f} ilişkisini kesmek
rupture: (Askeri) YERİN ÇATLAMASI: Bir toprak yüzeyi altında, bir merminin veya patlayıcı bir maddenin patlaması sonucu, toprağın veya başka bir yüzeyin çatlaması
rupture: millet ler veya bireyler arasındaki uyumun bozulması
rupture: {f} kırmak
rupture: x fıtık et/kır/yırt/kopar
rupture: {i} (ilişkilerde) kopma, kopukluk
rupture: {i} yırtık

English - English

Definition of to part by violence; to break; to burst; as, to rupture a blood vessel in English English dictionary: rupture

to part by violence; to break; to burst; as, to rupture a blood vessel

Hyphenation

to part by violence; to break; to burst; as, to rup·ture a blood ves·sel

History

Favorites