tefeccür

Turkish - Turkish

Definition of tefeccür in Turkish Turkish dictionary

(Osmanlı Dönemi) Tan yeri ağarma

(Osmanlı Dönemi) Çatlama, yarılma

(Osmanlı Dönemi) (Fecr. den) (C.: Tefeccürât) Yerden su kaynayıp akma

Hyphenation

te·fec·cür