plural of concomitant

English - English

Definition of plural of concomitant in English English dictionary

concomitants

Hyphenation

plu·ral of con·co·mi·tant

Turkish pronunciation

plûrıl ıv känkımîtınt

Pronunciation

/ˈplo͝orəl əv ˌkänkəˈmətənt/ /ˈplʊrəl əv ˌkɑːnkəˈmɪtənt/