mütekabi̇l

Turkish - English

Definition of mütekabi̇l in Turkish English dictionary

Related Terms

mütekabil

reciprocal, mutual

mütekabil dava

law cross action

Turkish - Turkish

Definition of mütekabi̇l in Turkish Turkish dictionary

(Osmanlı Dönemi) Karşılıklı, bir diğerinin karşısında

(Hukuk) Karşılık, tekabül eden, karşılık olarak bulunan

Related Terms

mütekabil

Karşılıklı

Hyphenation

mü·te·ka·bi̇l