müstenkif

Turkish - Turkish

Definition of müstenkif in Turkish Turkish dictionary

Oy vermekten veya bir karara katılmaktan çekinen, çekimser

Related Terms

MÜSTENKİF

(Osmanlı Dönemi) İstinkâf eden, geri duran. Kaçınan, çekimser

MÜSTENKİF

(Hukuk) Çekimser; bir olay hakkında lehte veya aleyhte karar veremeyen kişi

Hyphenation

müs·ten·kif