Turkish - Turkish
Definition of müstenki̇f in Turkish Turkish dictionary
- (Osmanlı Dönemi) İstinkâf eden, geri duran. Kaçınan, çekimser
- (Hukuk) Çekimser; bir olay hakkında lehte veya aleyhte karar veremeyen kişi
- müstenkif
- Oy vermekten veya bir karara katılmaktan çekinen, çekimser
Related Terms
müstenki̇f
Hyphenation
müs·ten·ki̇fResimler
History
Favorites