müstagni̇

Turkish - Turkish

Definition of müstagni̇ in Turkish Turkish dictionary

(Osmanlı Dönemi) Gerekli ve lüzumlu bulmayan

(Osmanlı Dönemi) (Gani. den) Kimseden bir menfaat beklemeyen, bir şey istemeyen, istiğna eden, kimseye ihtiyacı olmayan. Gönlü tok, tok gözlü. Çekingen, nazlı

Hyphenation

müs·tag·ni̇