Turkish - Turkish
Definition of münkazi̇ in Turkish Turkish dictionary
- (Osmanlı Dönemi) (Münkaziye) (Kazâ. dan) Bitmiş, tükenmiş, sona ermiş, ardı kesilmi
- (Hukuk) Biten, sona ermiş
münkazi̇
Hyphenation
mün·ka·zi̇Resimler
History
Favorites