mün'azi̇l

Turkish - Turkish

Definition of mün'azi̇l in Turkish Turkish dictionary

(Osmanlı Dönemi) Ayrılan, elini eteğini çeken, in'izal eden

(Osmanlı Dönemi) Memurluktan, vazifeden çıkarılmış olan. Bir vazifeden azledilen

Hyphenation

mün·'a·zi̇l