mükâtebe

Turkish - Turkish

Definition of mükâtebe in Turkish Turkish dictionary

(Hukuk) Bir işlem hakkında tarafların mektuplaşması, yazışma

(Osmanlı Dönemi) Fık: Azâd edilmesi, bazı şartlara -mal kazanmak veya bir müddet hizmet etmek gibi neticeye- bağlı olan köle veya câriye ve bu azad hususunda yapılan mukavele

(Osmanlı Dönemi) Yazışma. Mektuplaşma. Birbirine yazma

Hyphenation

mükâ·te·be