mübri̇m

Turkish - Turkish

Definition of mübri̇m in Turkish Turkish dictionary

(Osmanlı Dönemi) Mânâsız ve boş sözlerle can sıkan kimse

(Osmanlı Dönemi) Cür'et eden

(Osmanlı Dönemi) İki katlı yapan

(Osmanlı Dönemi) (Mübrime) Zorlıyan, zorlayıcı

Hyphenation

müb·ri̇m