Turkish - Turkish
Definition of i̇bti̇dai̇ in Turkish Turkish dictionary
- (Hukuk) İlkel, ilkle ilgili
- İBTİDAÎ
- (Osmanlı Dönemi) Ham, işlenmemiş
- İBTİDAÎ
- (Osmanlı Dönemi) İlk tahsil veren okul. Daha da evvel bunun yerine "Sıbyan Mektebi" tabiri kullanılırdı
- İBTİDAÎ
- (Osmanlı Dönemi) Başlangıca ait, en önce olarak. İlk, evvelâ