English - Turkish
Definition of an incident; that which is incidental; esp in English Turkish dictionary
- incidental
- {s} tesadüfi
- incidental
- tesadüfen meydana gelen
- incidental
- (Kanun) teferruat
- incidental
- (Tıp) insidental
- incidental
- doğal olarak takip eden
- incidental
- rastlantısal
- incidental
- (Kanun) arid
- incidental
- (Tıp) (al) Arızi
- incidental
- {s} ikinci derecede olan/sayılan: incidental expenses yan masraflar
- incidental
- fazladan
- incidental
- arızi
- incidental
- {s} küçük ve önemsiz
- incidental
- {s} isteğe bağlı
- incidental
- {s} özgü
- incidental
- {s} to -e ait olan, -e özgü; ile
- incidental
- {i} önemsiz olay
- incidental
- önemsiz şey/tesadüfi şey
- incidental
- (isim) önemsiz olay, küçük harcamalar
- incidental
- (sıfat) küçük ve önemsiz, olası, isteğe bağlı, tesadüfi, özgü, bağlı
Related Terms
English - English
Definition of an incident; that which is incidental; esp in English English dictionary
- incidental
an incident; that which is incidental; esp
Hyphenation
an incident; that which I·s incidental; espPronunciation
Resimler
History
Favorites