şedi̇d

Turkish - Turkish

Definition of şedi̇d in Turkish Turkish dictionary

(Osmanlı Dönemi) (E) Sert, sıkı, şiddetli

(Osmanlı Dönemi) Musibet, belâ

(Osmanlı Dönemi) Tecvidde: Rahve harflerinin zıddı olan, sükûn ile harf söylendiğinde sesin akmaması hali

Hyphenation

şe·di̇d