التركية - التركية
تعريف i̇nfi̇rat في التركية التركية القاموس.
- (Hukuk) Yalnızcılık; ayrı durma; bir kimseyi yetenekleri nedeniyle başkasından ayrı tutma
- infirat
- Topluluktan ayrıdurma
- infirat
- Topluluktan ayrı durma