müste'ni̇f

Türkisch - Türkisch

Definition von müste'ni̇f im Türkisch Türkisch wörterbuch

(Osmanlı Dönemi) Yeniden başlayan

(Osmanlı Dönemi) Daha üst mahkemeye baş vuran, davasını istinaf eden

Silbentrennung

müs·te'·ni̇f