belli bir zanaatla uğraşan, bir zanaatı meslek edinen emekçi, zanaatkâr

Türkisch - Türkisch

Definition von belli bir zanaatla uğraşan, bir zanaatı meslek edinen emekçi, zanaatkâr im Türkisch Türkisch wörterbuch

zanaatçı

Silbentrennung

bel·li bir za·na·at·la uğ·ra·şan, bir za·na·a·tı mes·lek e·di·nen e·mek·çi, za·na·atk·âr