müstebi̇d

التركية - التركية

تعريف müstebi̇d في التركية التركية القاموس.

(Osmanlı Dönemi) Başlı başına, müstakil olan. Emri altındakilere söz ve hürriyet hakkı tanımayan, istibdat yapan. Despot

الواصلة

müs·te·bi̇d