to cause to faint or become dispirited; to depress; to weaken

listen to the pronunciation of to cause to faint or become dispirited; to depress; to weaken
الإنجليزية - التركية

تعريف to cause to faint or become dispirited; to depress; to weaken في الإنجليزية التركية القاموس.

faint
{s} belli belirsiz
faint
{s} halsiz
faint
{f} bitkin düşmek
faint
{s} sönük
faint
{s} baygın

Tom baygınlık hissetmeye başladı. - Tom began to feel faint.

faint
{f} hali kalmamak
faint
bayılmak üzere

Bayılmak üzeresin gibi görünüyorsun. - You look like you're about to faint.

O, bayılmak üzereydi. - She was on verge of fainting.

faint
donuk
faint
zayıf

Ses sonunda kayboluncaya kadar gittikçe zayıfladı. - The sound became fainter and fainter, till at last it disappeared.

Ses gittikçe zayıfladı. - The sound grew fainter and fainter.

faint
{s} bitkin

Sadece kan görme onu bitkin düşürüyor. - The mere sight of blood makes him faint.

faint
baygınlık

Tom baygınlık hissetmeye başladı. - Tom began to feel faint.

faint
güçsüzleşmek
faint
bilincini yitirmek üzere
faint
{s} ürkek
faint
{i} baygınlık, bayılma
faint
{s} cesaretsiz

Fil yalnız ve cesaretsizdi. - The elephant was alone and fainthearted.

faint
{s} çekingen
الإنجليزية - الإنجليزية
faint
to cause to faint or become dispirited; to depress; to weaken
المفضلات