tereccuh bi̇lâ mürecci̇h

التركية - التركية

تعريف tereccuh bi̇lâ mürecci̇h في التركية التركية القاموس.

(Osmanlı Dönemi) Bir şeyin kendi zâtında diğer şeye karşı bir üstünlük vasfı olmadığı hâlde, hiç sebebsiz üstün bulunması ki; böyle bir hal imkânsızdır, muhaldir

الواصلة

te·rec·cuh bi̇l·â mü·rec·ci̇h