mün'azi̇l

التركية - التركية

تعريف mün'azi̇l في التركية التركية القاموس.

(Osmanlı Dönemi) Ayrılan, elini eteğini çeken, in'izal eden

(Osmanlı Dönemi) Memurluktan, vazifeden çıkarılmış olan. Bir vazifeden azledilen

الواصلة

mün·'a·zi̇l