التركية - التركية
تعريف dâi̇ye في التركية التركية القاموس.
- (Hukuk) Kötülük, insanı teşvik eden
- (Osmanlı Dönemi) Mücib ve sebep
- (Osmanlı Dönemi) Dava
- (Osmanlı Dönemi) Bâis olan husus, vakit ve zamanın bir hâleti
- (Osmanlı Dönemi) Arzu, hırs
- (Osmanlı Dönemi) Bahane
- (Osmanlı Dönemi) İnsanı bir şeye candan bağlamağa sürükleyen iç duygusu