m ucib

Turkish - Turkish

Definition of m ucib in Turkish Turkish dictionary

Related Terms

MUCÎB

(Osmanlı Dönemi) (Cevab. dan) İcabet eden, uyan. Kendisinden istenilen iş ve suali cevaplandıran

MUCİB

(Osmanlı Dönemi) (Mucibe) İcâb eden, lâzım gelen

MUCİB

(Osmanlı Dönemi) Bir şeyin peydâ olmasına vesile ve sebep olan. Gereken. Gerektiren, lâzım gelen

mucib

(Osmanlı Dönemi) icap eden, lâzım gelen; gereken, gerektiren; cevap veren

Hyphenation

m u·cib