hakim

Turkish - English

Definition of hakim in Turkish English dictionary

Related Terms

<span class="word-self">hakimspan>

ruler

<span class="word-self">hakimspan>

(Hukuk) judge

Tom had the nerve to yell at the judge. - Tom hakime bağıracak kadar sinirliydi.

They appointed a judge. - Onlar bir hakim atadılar.

<span class="word-self">hakimspan>

{s} dominant

<span class="word-self">hakimspan>

dominating

<span class="word-self">hakimspan>

savant

<span class="word-self">hakimspan>

philosopher

<span class="word-self">hakimspan>

god

<span class="word-self">hakimspan>

lord

<span class="word-self">hakimspan>

(Latin) judicator

<span class="word-self">hakimspan>

preponderate

<span class="word-self">hakimspan>

possesive

<span class="word-self">hakimspan>

sovereign

<span class="word-self">hakimspan>

(Kanun) judex

<span class="word-self">hakimspan>

(Kanun) cancellarius

<span class="word-self">hakimspan>

prevailing

<span class="word-self">hakimspan>

guideline

<span class="word-self">hakimspan>

sage

<span class="word-self">hakimspan>

ascendantent

<span class="word-self">hakimspan>

supreme

<span class="word-self">hakimspan>

master

No one can master English if he doesn't make effort. - Eğer gayret etmezse, hiç kimse İngilizceye hakim olamaz.

Tom was master of the situation in no time. - Tom hiçbir zaman duruma hakim değildi.

<span class="word-self">hakimspan>

ascendant

<span class="word-self">hakimspan>

gownsman

hakimler

judges

The old selection process for judges was very unfair. - Hakimler için eski seçim süreci çok haksızdı.

If you swim incorrectly the judges will disqualify you. - Hatalı olarak yüzerseniz hakimler sizi diskalifiye edecektir.

<span class="word-self">hakimspan>

predominant

<span class="word-self">hakimspan>

demiurge

<span class="word-self">hakimspan>

masterful

hâkim

prevailing

hâkim

ascendant

<span class="word-self">hakimspan>

to dominate

<span class="word-self">hakimspan>

commanding

<span class="word-self">hakimspan>

recorder

<span class="word-self">hakimspan>

justice

My grandfather was a justice of the peace. - Büyükbabam bir sulh hakimiydi.

<span class="word-self">hakimspan>

Solon

<span class="word-self">hakimspan>

magisterial

<span class="word-self">hakimspan>

sage, a profoundly wise man

<span class="word-self">hakimspan>

adjudicator

<span class="word-self">hakimspan>

wise, sage, sagacious

<span class="word-self">hakimspan>

sage " bilge; God" Tanrı

<span class="word-self">hakimspan>

sov'ran

<span class="word-self">hakimspan>

beak

hakimler

magistracy

hâkim

(one) who can control, who has discipline over (his emotions, actions, etc.)

hâkim

ruler; judge; ruling, dominating, masterful; supreme, dominant, predominant; overlooking, dominating

hâkim

dominant, supreme

hâkim

judge; justice

hâkim

biol. dominant

hâkim

one who presides over court trials

hâkim

overlooking, commanding a view of

hâkim

ruling, dominating

hâkim

judicator

hâkim

preponderate

hâkim

ascendantent

hâkimler

heyeti bench, bench of judges

hâkimler

judiciary

English - English

Definition of hakim in English English dictionary

Related Terms

<span class="word-self">hakimspan>

A wise man; a physician, esp

<span class="word-self">hakimspan>

a Muslim ruler or governor or judge

<span class="word-self">hakimspan>

a Mohammedan

<span class="word-self">hakimspan>

a Muslim physician

<span class="word-self">hakimspan>

a Muslim physician a Muslim ruler or governor or judge

<span class="word-self">hakimspan>

a Muslim doctor

<span class="word-self">hakimspan>

A Mohammedan title for a ruler; a judge

<span class="word-self">hakimspan>

{i} Muslim doctor who uses traditional medications (also hakeem)

Turkish - Turkish

Definition of hakim in Turkish Turkish dictionary

Related Terms

HAKÎM

(Osmanlı Dönemi) Tabib, doktor

HAKÎM

(Osmanlı Dönemi) Hikmetle muttasıf olan ve mevcudatın hakikatına vâkıf olan. Hikmet mütehasssı. İlm-i hikmette mütebahhir ve mütehassıs olan. İş ve emirleri hikmetli ve yanlışsız olan

<span class="word-self">Hakimspan>

(Osmanlı Dönemi) her şeyi bir maksada uygun ve hikmetle. yoktan var eden Allah

HÂKİM

(Osmanlı Dönemi) Mahkeme reisi. (Hâkim-i Hakikî, Hâkim-i Ezelî, Hâkim-i Mutlak, Hâkim-i Zülcelâl, Hâkim-i Lemyezel... gibi isimlerle, Cenab-ı Hakk'a âit olan Hâkim sıfatı Kur'ân-ı Kerim'de 86 def'a zikredilir.)

HÂKİM

(Osmanlı Dönemi) Memleketi idare eden

HÂKİM

(Osmanlı Dönemi) Galib. Haklı ve haksızı ayırıp hak ve adalet üzere hükmeden. Başkasını müdahale ettirmeden idare eden, Allah (C.C.)

Hâkim

(Osmanlı Dönemi) her şeye hükmeden Allah

Hâkim

(Osmanlı Dönemi) FASÎL

<span class="word-self">hakimspan>

Tanrı

<span class="word-self">hakimspan>

Bilge

<span class="word-self">hakimspan>

Sözünü geçiren, egemen

<span class="word-self">hakimspan>

Hikmet ve felsefe uzmanı, bilge

English - Turkish

Definition of hakim in English Turkish dictionary

Related Terms

<span class="word-self">hakimspan>

hekim

Hyphenation

ha·kim